Category :

Negima Chapter 164 with Thai Translation

posted on 03 Feb 2007 10:40 by yuki-kung in Negima

หน้าที่ 1

คำโปรย :ห้อง 3-A ที่ต่างปิดฉากการต่อสู้ของแต่ละคน รอบนี้ตัดฉากมาที่ใบหน้าที่ไร้การแต่งแต้มของมิโซระ
มิโซระ : เรียบร้อย **
แซคตี้ : มิโซระ มัวอุ้ยอ้ายอะไรอยู่คะเนี่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่รึเปล่า รีบๆไปทำความสะอาดโบสถ์เสียทีสิคะ
แซคตี้ : สายแล้วนะคะ
มิโซระ : จึ๋ย
แซคตี้ : จึ๋ยอะไรของเธอ เดี๋ยวนี้ชักจะหละหลวมใหญ่แล้วนะคะ *เทอมแรกก็เรียบร้อยดีอยู่หรอก*
มิโซระ : ที่โรงเรียนฉันก็ยังคงเรียบร้อยเหมือนเดิมนะคะ



หน้าที่ 2

ชื่อตอน : จิตวิญญาณจอมแก่นแกล้ง
คำโปรย :เริ่มออกทะยานไปสู่อนาคตที่เจิดจรัส



หน้าที่ 3

เนกิ :สายแล้ว สายแล้ว *เดี๋ยวก็เข้าประชุมผู้สอนไม่ทันพอดี*
อาสึนะ :คิดถึงความรู้สึกแบบนี้อย่างบอกไม่ถูกเลยนะ
เซ็ตซึนะ :จริงด้วยสิ
โคโนกะ :ก็งานโรงเรียนมันเข้มข้นนี่นา **
โคโนกะ :เนกิคุง พยายามไม่ให้พวกเราได้ที่โหล่ของเทอมการศึกษาปลายด้วยนะ
เนกิ :เอ๊ะ
เนกิ :ครับ นั่นสินะ



หน้าที่ 4

เซ็ตซึนะ : ว่าไปแล้ว
นักเรียนหญิง : กรี๊ด ดูสิ ดูสิ ครูหนูน้อยนี่นา
นักเรียนหญิง : เจอแล้ว โชคดีจังเลย
นักเรียนชาย : น้องคนนั้นเป็นฮีโร่ยูนิทนี่นา
นักเรียนชาย : นี่ สองคนนั้นไงที่แสดงผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในงานประลองยุทธ
เซ็ตซึนะ : ดูเหมือนรอบๆข้างพวกเราจะเกรี๊ยวกร้าวยังไงไม่รู้สิคะ
โคโนกะ : เนอะ
นักข่าว : อรุณสวัสดิ์ เนกิคุง ขอคุยด้วยสักนิดได้ป่าว
นักข่าว : MNN ครับ
เนกิ :หวา
นักข่าว :ครูเนกิ
นักข่าว : เมื่อก่อนเธอก็เป็นที่กล่าวขวัญถึงในฐานะที่เป็นครูทั้งที่ยังเด็กแต่ตอนนี้กระแสความนิยมของเธอขึ้นแท่นไปแล้วเพราะงานประลองยุทธและมหกิจกรรมของงานโรงเรียนในครั้งนี้นะครับ
นักข่าว : ผมก็เลยอยากจะเก็บข้อมูลให้แน่นปึ้กเนื่องจากเธอเป็นผู้เข้าชิงตัวเต็งของ งานโรงเรียนมาโฮระ Of The Year ในปีนี้
เนกิ :เอ่อ คือว่า
นักข่าว :เนกิคุง ท่าทางที่เปี่ยมด้วยความพยายามของเธอเป็นที่นิยมในกลุ่มแม่บ้านอย่างมากเลยนะ ช่วยขึ้นหน้าปกนิตยสารให้ได้นะ
นักข่าว :มารับบทเป็นเด็กในภาพยนต์ของโรงเรียนที่มีกำหนดเปิดตัวในช่วงคริสมาสให้ได้นะ
เนกิ :ผมจะไปสายแล้วนะครับ
เซ็ตซึนะ : นะ นี่มัน
โคโนกะ : จากนี้ต่อไปท่าจะลำบากเหมือนกันนะ
ยูนะ : โอ๊ะ ดังใหญ่แล้วนะเนกิคุง
อากิระ : ก็สร้างผลงานเสียขนาดนั้น มันก็ช่วยไม่ได้นี่นา



หน้าที่ 5

ยูนะ : ถ้าเนกิคุงกลายเป็นคนดังไปแล้ว ก็อาจเป็นเด็กที่คนอย่างเราๆเข้าถึงตัวไม่ได้อีกก็เป็นได้นะ
อากิระ : วุ่นวายกันจริง
อาโกะ : ก็คนที่สร้างผลงานในงานโรงเรียนของทุกปีก็จะกลายเป็นคนดังของปีนั้นไปเลยนี่นา
มากิเอะ :ไม่ต้องห่วงหรอก *แค่เนกิคุงกลายเป็นคนดังขึ้นมา เค้าก็ไม่ลืมเพื่อนในชั้นเรียนหรอกน่า*
นักเรียนชาย :โอ๊ะ มาแล้วๆ ยูน่าคิด
นักเรียนชาย :แม่สาวปืนคู่
นักเรียนชาย :สาวๆที่อยู่ด้วยกันก็ใช่ย่อยนะ ตั้งแฟนคลับกันไหม
มิสะ : ว่าแล้วเชียว ยูนะก็มีกลุ่นแฟนๆแอบตามประกบแล้วเหมือนกันนะ
มาโดกะ :บอกเค้าดีไหม
มิสะ : เงียบไว้เถอะ *ยังไงเดี๋ยวก็เบื่อไปเองแหละ*
ซากุระโกะ : ถึงจะรู้เรื่องชาวบ้านเขาแต่เรื่องของตัวเองกลับไม่รู้อะไรซะเล้ย
มิโซระ : พวกเธอก็ด้วยแหละ
นักเรียนชาย : นั่นไง
นักเรียนชาย :อ๊ะ วงเดโคปิงรอกเก็ต
เนกิ :ทุกคน
เนกิ : อรุณสวัสดิ์ครับ
เพื่อนๆ :อรุณสวัสดิ์ค่า
จิซาเมะ : ไม่เปลี่ยนแปลงซะเล้ยยัยพวกนี้
ยูเอะ : ทุกคนร่าเริงสุดๆเลยนะคะ



หน้าที่ 6

เนกิ :ทุกคนไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ
อายากะ :พอได้เห็นหน้าครูเนกิความเหนื่อยล้ามันก็ปลิวหายไปเลยล่ะค่ะ
เนกิ :แต่ว่าเป็นเรื่องดีที่ไม่มีใครขาดเรียนเลยซักคนนะครับ
เนกิ :ถ้าอย่างนั้น หมายเลขที่...
เนกิ :เอ๋
ฟูกะ : นั่นสิ เจ้ารินไปแล้วนี่นา
อายากะ :อะไรกัน คุณเจ้าลาหยุดเหรอคะ
อายากะ : ถ้าบอกไว้ก่อนพวกเราก็จะไปส่งเธอที่สนามบินแล้วแท้ๆ
คู :ไม่ต้องห่วหรอก ยัยนั่นไม่ถนัดกับเรื่องแบบนี้น่ะ
คู :งานเลี้ยงอำลาก็เป็นที่น่าพอใจนี่นา ยัยนั่นก็พูดขอบคุณทุกคนอีกด้วย
ฮากาเสะ : อื้อ
ฮากาเสะ :ถึงแม้จะไปที่โน่นแล้ว
ฮากาเสะ :แต่คุณเจ้าก็ต้องเข้มแข็งอย่างแน่นอน



หน้าที่ 7

ยูนะ :จริงๆแล้วมันก็ไม่สมกับเป็นพวกเราหรอกนะที่จะมัวมานั่งซึมเศร้า
คาซึมิ :อื้อ เจ้ารินเองก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นสินะ
ฮารุนะ : งั้นก็หมายความว่า
ฮารุนะ : วันนี้เราก็มาจัดงานเลี้ยงฉลองการออกเดินทางของเจ้ารินให้สุดเหวี่ยงไปเลย
อาสึนะ : นี่ยังจะคึกครื้นกันอีกเหรอพวกเธอ
จิซาเมะ : พอกันที สลัดอารมณ์ของงานเทศกาลโรงเรียนทิ้งไปได้แล้ว
เนกิ :ฮะฮะฮะ
เนกิ :เอ
ข้างรูปนัตสึมิ : อย่าหยุดที่จะก้าวต่อไปนะ จงมุ่งไปข้างหน้า แล้วเธอก็จะสามารถได้ในสิ่งที่หมายปอง ไว้เจอกันใหม่นะ เจ้า
เนกิ :คุณเจ้า



หน้าที่ 8

มิโซระ : *โอ เนกิคุง สง่าผ่าเผยจังน๊า ไม่นึกเลยว่าจะอายุแค่ 10 ขวบ*
มิโซระ :*ที่แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้านี่เธอกำลังคิดอะไรอยู่นะ*
มิโซระ : *การคลี่คลายเรื่องของเจ้านั้นเกือบทั้งหมดก็เป็นฝีมือของเด็กคนนี้ทั้งนั้น*
มิโซระ : *ยอดไปเลยนะ*
มิโซระ : *เอ๋ อาสึนะ กำลังโกรธอยู่เหรอ ทำไมล่ะ*
มิโซระ : *อืม ช่างมันเต๊อะ*
มิโซระ :*ว่าไปแล้ว เพื่อนซี้ของเนกิคุงเหรอ*
มิโซระ : *หืม คุณซากุระซากิ รอยยิ้มที่พึ่งพาได้สินะ* *ทุกคนก็ไม่เคยเห็นใบหน้าแบบนี้เสียด้วย*
มิโซระ :*โอ๊ะ ฮงยะล่ะ ดูท่าจะไม่สบายใจเรื่องอะไรอยู่รึเปล่า* *กำลังเปล่งลำแสงแห่งรักเหมือนเคยเลยนะ*
มิโซระ : *นี่ก็รู้สึกแบบเซ็งๆสินะ*
มิโซระ : *โอ๊ะ ยูเอะก็ด้วยอีกคน ดูท่าทางไม่สบายใจ* *เอ หรือว่าจะหัวเราะอยู่น่ะ การแสดงออกของคนนี้เข้าใจยากด้วยสิ*
มิโซระ : *อืม ดูยังกะพ่อที่คอยดูแลลูกชายที่กำลังจะก้าวสู่โลกภายนอกเลยน๊า*



หน้าที่ 9

มิโซระ :*ต่างคนก็ต่างมุมนี่นา*
มิโซระ :*เอาเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ได้เกี่ยวอะไรสักหน่อย*
มิโซระ : *แต่ว่าไป*
มิโซระ : *ก่อนที่จะมาถึงงานโรงเรียนเราก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลย*
มิโซระ : *คุณทัตสึมิยะคนนั้น จากเรื่องที่ซิสเตอร์แซคตี้เล่า ที่จริงแล้วเธอเป็นคนที่เป็นที่รู้จักในโลกเบื้องหลัง*
มิโซระ :*ดูเหมือนจะลือกันว่าเป็นนักฆ่าที่เลือดเย็นและแม่นยำอย่างหาผู้ใดเทียบ*
มิโซระ : *แล้วตัวตนที่แท้จริงของเอวาจังนักเรียนนอกผมสีทองตัวกะเปี๊ยกที่กำลังหลับอยู่ทางนั้นก็เช่นกัน ผู้มีค่าหัว 6 ล้านดอลที่แม้แต่ฉันเองก็รู้จัก*
มิโซระ : *เธอคือ ดาร์คเอวานเจลีน จอมเวทย์อมตะ*
มิโซระ : *เอ แล้วอะไรกันเนี่ย นี่ฉันมีเพื่อนร่วมห้องเป็นสุดยอดคนชั่วที่มีชื่อเสียงในตำนานแบบเดียวกับเรื่องเล่าชวนขนหัวลุกที่ใช้หลอกเด็กที่ไม่ยอมนอนซึ่งถ้าเป็นแบบของโลกเวทมนต์ก็คงเป็น "เดี๋ยวดาร์คเอวานเจลีนก็มาลักพาตัวไปหรอก" สินะ
มิโซระ : *ท่าจะไม่สวยซะละ ถ้าเข้าไปยุ่งล่ะก็เอาชีวิตไม่รอดแหงม*
มิโซระ :*ในตอนงานโรงเรียนไอ้เราก็เผลอยื่นมือเข้าไปช่วยเพราะเหตุมันพาไป นี่ฉันฆ่าตัวตายชัดๆนะเนี่ย เป็นการดีที่สุดที่เราจะอยู่อย่างสงบไปจนกว่าจะจบการศึกษาสินะ*
มิโซระ : *ให้ตายสิ เฮ้อ*
อาโกะ :อ๊ะ
อาโกะ :มิโซระเธอทำหน้าตาซะเว่อร์เลยนะ เป็นอะไรรึเปล่า
มิโซระ :เอ๋ เหรอ เปล่าไม่มีอะไรหรอก
อาโกะ :แต่ว่ามิโซระในงานโรงเรียนปีนี้เธอเรียบร้อยจังเลยนะ
มิโซระ :อื้อ ก็ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้วนี่นา
มิโซระ :*ไม่อยากตายต่างหาก*



หน้าที่ 10

อาโกะ : ฟู่
มิโซระ : หืม
มิโซระ :อาโกะ มีเรื่องไม่สบายใจอะไรรึเปล่า
อาโกะ : เอ๋ เปล่าไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย
มิโซระ : ถ้าเรื่องแบบนั้นล่ะก็ มาสารภาพบาปที่โบสถ์ของฉันก็ดีเหมือนกันนะ
มิโซระ : หลวงพ่อของฉันมีชื่อเสียงทีเดียวเลยล่ะ *ไม่ยึดติดว่าจะต้องเป็นคริสเตียนรึเปล่าด้วย*
อาโกะ :การสารภาพบาปเหรอ ไม่ค่อยหรอกมัง แต่ก็จะลองไปเล่าให้ท่านฟังดูนะ
ฟูมิกะ :มิโซระ สารภาพบาปคืออะไรเหรอ
มิโซระ :เอ๋ ถามว่าคืออะไรน่ะเหรอ
ฟูมิกะ :ครูเนกิ สารภาพบาปคืออะไรเหรอ
ฟูมิกะ :นี่ครูฟังอยู่รึเปล่าเนี่ย
เนกิ : เอ๋ ครับ *ขอโทษด้วยครับ*
เนกิ:ก็คือว่า การสารภาพบาปเขาเรียกอีกอย่างว่าเป็นการแสดงความเสียใจต่อสิ่งที่ได้กระทำลงไปครับ ก็คือแสดงความสำนึกในบาปที่ตัวเองได้กระทำลงไปนั่นเอง
เนกิ :แล้วก็เล่าเรื่องนั้นให้กับบาทหลวงฟังเพื่อขอให้พระเจ้ายกโทษให้ครับ
ฟูมิกะ :เอ๋ ถ้างั้นแม้แต่เรื่องที่เราไปเที่ยวแกล้งชาวบ้านท่านก็จะยกโทษให้ใช่ไหมคะ
ฟูมิกะ : พระเจ้าช่างเมตตาจริงๆเลย
มิโซระ :แนวคิดแบบนั้นก็ไม่เข้าท่าสักเท่าไรนา



หน้าที่ 11

มิโซระ : เฮ้อ
มิโซระ : หลังงานโรงเรียนแล้ว ทั้งบทเรียนทั้งหน้าที่ที่ต้องทำมันก็น่าหนักใจเหมือนกันนะเนี่ย
มิโซระ : เอาเถอะ กว่าจะจบการศึกษาก็สงวนท่าทีให้สงบเสงี่ยมเข้าไว้แล้วกัน
มิโซระ : รีบๆเรียนให้จบแล้วขึ้นเป็นนักศึกษามหาลัยซะทีฉันอยากจะเล่นให้สุดเหวี่ยงแล้วสิ
มิโซระ : มีอะไรเหรอ โคโคเน่
มิโซระ : ฮะฮะฮะฮะ ถึงจะเรียนจบแล้วแต่ฉันก็ไม่ทอดทิ้งโคโคเน่หรอกนะ
มิโซระ : ไม่ว่าจะอย่างไรเธอก็คือมาสเตอร์ของฉันนี่นา
เนกิ : ตะแต่ว่า คุณอาสึนะ ก็นั่นมัน
อาสึนะ :ก็บอกแล้วไงไม่ผิดแน่นอน
อาสึนะ : ในห้องเรียนวันนี้นายเอาแต่เหม่อลอยออกไปข้างนอกไม่ใช่เหรอ
มิโซระ :*เนกิคุง อาสึนะ*
เนกิ :เอ๋ แต่ว่า แต่ว่า



หน้าที่ 12

เนกิ : ก็อาจมีเหม่อลอยบ้างนิดๆหน่อยๆแต่ผมก็ตั้งใจสอนเต็มที่นะครับ
อาสึนะ : ก็บอกแล้วไงว่ามันไม่ใช่แบบนั้น
อาสึนะ :ฉันรู้แล้วล่ะน่าว่านายเป็นพวกที่ตั้งใจทำหน้าที่ของตัวเอง
อาสึนะ :แต่ฉันไม่ได้กำลังพูดเรื่องนั้น
อาสึนะ : นายน่ะ
อาสึนะ : ในหัวตอนนี้มีแต่เรื่องของคุณพ่อใช่ไหมล่ะ
อาสึนะ : รู้ตัวบ้างรึเปล่า นายตอนนี้น่ะ
อาสึนะ : เหมือนคุณเจ้านั่นมากเลยนะ
อาสึนะ : ลองนึกคำพูดที่ตัวเองบอกกับคุณเจ้าดูให้ดีสิ
มิโซระ :*อู้ว ดูเหมือนจู่ๆท่าจะส่อเค้าอันตรายแล้วสิ*
มิโซระ : *ดูท่าจะแย่แล้วสิค๊า*
มิโซระ :*ทำความสะอาด ทำความสะอาด*
มิโซระ :*ฉันไม่เกี่ยวนะค๊า*
คาโมะ :ลูกพี่
อาสึนะ : เนกิ
อาสึนะ :โธ่



หน้าที่ 13

อาสึนะ :ทั้งที่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทะเลาะกับนายแท้ๆเลย
อาสึนะ : แล้วทำไมถึงเป็นอีกหรอบนี้ตลอดเลยล่ะ โธ่เอ๊ย
อาสึนะ : หลวงพ่อท่านอยู่ด้วย
อาสึนะ : งั้นก็เข้าไปได้สิ
มิโซระ : *อาสึนะ*
อาสึนะ :เอ่อ หนูขอรบกวนได้ไหมคะ
มิโซระ : *แล้วทำไมอาสึนะถึงได้มาอยู่ในห้องสารภาพบาปได้ล่ะเนี่ย*
มิโซระ :*อ๋า หรือว่าเพราะวันนี้ฉันพูดเรื่องที่โดนใจในชั้นเรียนเข้าน่ะ*



หน้าที่ 14

อาสึนะ :หนู คือว่า ดันไปทะเลาะกับเขาเพราะเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง
มิโซระ :*ง่ะ อาสึนะกำลังเข้าใจผิดว่าฉันเป็นบาทหลวงเหรอเนี่ย*
อาสึนะ :เอ่อ หลวงพ่อคะ
มิโซระ :*นะ นี่มัน ดูท่าจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ*
มิโซระ :*ไม่สิ รอก่อนๆ ถ้าเรื่องนี้รู้ไปถึงหูซิสเตอร์แซคตี้เข้ามีหวังโดนฆ่าแน่*
มิโซระ :*ช่างมันเต๊อะ*
ตัวอักษรมีลูกศรชี้ :*กำลังใช้เวทมนต์เปลี่ยนเสียง*
มิโซระ : อะแฮ่ม เชิญเล่าต่อสิ
มิโซระ :ลูกไปทะเลาะกับใครเขามาล่ะ *ทำเลาะกันไม่ดีนะ*
อาสึนะ :เอ๋ กับใครหรือคะ เอ ก็
อาสึนะ :เพื่อนของหนูเองค่ะ เอไม่ใช่สิ อาจารย์ เอ เป็นผู้อาศัยอยู่ร่วมห้องกับหนูเองค่ะ
มิโซระ :โฮ่ โฮ่
อาสึนะ :ผู้อาศัยอยู่ร่วมห้องสินะ
อาสึนะ :คือว่า
อาสึนะ :คนนั้นเค้ามีความฝันอยู่
อาสึนะ :แต่พอเป็นเรื่องที่เขาฝันเอาไว้ทีไร ก็ทุ่มสุดตัวเสียจนต้องสะบักสะบอมดูไม่ได้เลย
อาสึนะ :แล้วก่อนหน้านั้นก็มีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อยด้วยค่ะ
อาสึนะ : มีคนที่เหมือนกับหมอนี่มากค่ะ เพราะหนูเห็นเขาในสภาพนั้นก็เลยพูดเรื่องแบบนั้นออกไป แล้วก็เลยสงสัยว่าเขาจะรู้ตัวเรื่องความอันตรายของตัวเองขึ้นมาบ้างหรือยัง



หน้าที่ 15

อาสึนะ : แต่ว่าเค้าก็ไม่เข้าใจอะไรสักที
มิโซระ :ฮะ ฮะ ฮะ ฮะ
มิโซระ : ก็เพราะคนเราน่ะต่อให้เข้าใจคนอื่นแต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองหรอกนะ
อาสึนะ : แล้วก็ยังมีอีก
อาสึนะ :หนูก็ไม่ได้ตั้งใจจะรบกวนความฝันของเค้าหรอกนะคะ
อาสึนะ :หนูเองก็มีความสามารถไม่พอ ช่วยอะไรเขาไม่ได้เสียด้วย
อาสึนะ :แล้วก็เลย เป็นห่วงเค้า
มิโซระ :อย่างนี้นี่เอง
มิโซระ :แบบนี้ก็แสดงว่า
มิโซระ :ลูกชอบพ่อหนุ่มคนนั้นสินะ
อาสึนะ :พะ พะ พูดอะไรของท่านน่ะคะ หลวงพ่อ
มิโซระ :หลุดซะแล้ว
โคโคเน่ :สติแตกไปแล้ว



หน้าที่ 16

อาสึนะ :ทำไมกลายเป็นเรื่องแบบนั้นได้ล่ะคะ
มิโซระ :*ก็ไม่ว่าฟังยังไงกลิ่นรักมันก็ตลบอบอวลนี่นา*
มิโซระ :ก็โดยรวมเหมือนบ่นเรื่องแฟนให้ฟังเลยนี่นา
อาสึนะ :ก็แค่หนูคิดว่าเขาเป็นเหมือนกับน้องชาย
มิโซระ : ฮะฮะฮะฮะ อย่าอายไปเลยนะลูก
มิโซระ : ความรักฉันบุพการีก็คือความรักนั่นแหละ
มิโซระ : ถ้าหากไม่มีรักก็ไม่มีต้องทะเลาะกันหรอก
อาสึนะ : มะ
อาสึนะ : มะ
อาสึนะ :ไม่
อาสึนะ :ไม่
อาสึนะ :ไม่ใช่นะคะ
ยูเอะ :คุณอาสึนะ
มิโซระ :ก๊ากๆๆๆ สนุกจังเลย อาสึนะนี่น่ารักจังเลยน๊า
โคโคเน่ :มิโซระมีรสนิยมแย่จริงๆ
โคโคเน่ :หืม



หน้าที่ 17

ยูเอะ :ขะ
ยูเอะ :ขอรบกวนด้วยค่ะ
มิโซระ :*ยะ*
มิโซระ :*ยูเอะเรอะ*
มิโซระ : *อะไรกันในห้องของฉันมีพวกที่ไม่สบายใจกับเรื่องแบบนี้อยู่เพียบเลยรึ*
ยูเอะ : ท่านจะว่าอย่างไรคะ
ยูเอะ :คือว่าที่จริง
ยูเอะ :หนูดันไปทำเรื่องงี่เง่า
ยูเอะ :เพราะไปหลงรักผู้ชายที่เพื่อนสนิทของหนูเค้าชอบค่ะ
มิโซระ :*อะไรก๊าน*
มิโซระ : *จริงเรอะ ได้ข่าวใหญ่แล้วเอาไปขายคาซึมิดีไหมเนี่ย*
มิโซระ :โฮ่ แล้วไงต่อล่ะ
ยูเอะ : คือว่า



หน้าที่ 18

ยูเอะ :มะ ไม่เป็นไรแล้วดีกว่าค่ะ ขอโทษนะคะ
มิโซระ : *โอ๊ะ บอกไว้เท่านั้นเองรึ*
มิโซระ :*แต่นี่ก็ท่าจะน่าสนใจทีเดียวสิ ห้องสำนึกบาปใช้ได้เลยนี่นา*
มิโซระ : *แบบนี้จิตวิญญาณจอมแก่นแกล้งที่ขึ้นสนิมมานานของฉันก็เดือดพล่านขึ้นมาแล้ว*
มิโซระ :*แต่ว่าไปแล้ว เพื่อนสนิทของยูเอะ ไม่ใช่ทั้งพารุและโคโนกะ ก็หมายความว่า เห อย่าบอกนะว่า*
โนโดกะ : เอ่อ
โนโดกะ : ขอโทษนะคะ
คำโปรย : 3-A ทุกคน ยินดีต้อนรับสู่ห้องสำนึกบาปแห่งความชั่วร้าย ความลับที่มิอาจแพร่งพราย ในที่สุดก็จะถูกเปิดเผยงั้นเหรอ
มิโซระ :*ตัวจริงมาแว้ว*
โคโคเน่ :คุณฮงยะนี่นา
คำโปรย :ตอนหน้างดลงเนื่องจากผู้เขียนไปเก็บข้อมูล

Comment

Comment:

Tweet

สนุกดี ขอบคุณนะbig smile

#33 By อาริคาระ เมกิระ (117.47.192.199) on 2009-02-23 20:34

อ่านเยอะจัง รำคาญ ม่ายรู้เรื่อง sad smile

#32 By ... (222.123.28.43) on 2008-11-28 19:01

น่ารักกันจังเนาะ

#31 By (222.123.85.248) on 2007-06-03 12:36

#30 By (203.131.217.2) on 2007-03-16 10:03

แย่แล้วสิ...

#29 By xenolith on 2007-02-24 23:40

น่าจะมีรูปภาพครูเนกิเยอะๆกว่านี้หน่อยนะซากุระจังชอบมากงะ

#28 By ซากุระจัง (125.25.192.16) on 2007-02-21 19:16

อ่ะนะ มิโซระ แสบจิงๆ เลย ชอบฟังความลับของคนอื่นซะงั้นอ่ะ

#27 By --*-- (61.7.142.202 /61.7.142.202) on 2007-02-19 15:52

เพื่อคุณภาพป๋มทนได้

#26 By TFC-fanclub (125.24.41.93) on 2007-02-18 13:25

แง T-T อ เคนงดลงอีกแล้ว

#25 By asdf (218.186.10.12 /202.156.168.34) on 2007-02-12 14:11

สนุกมากเลยนะค่ะ ตอนนี้ฉันชอบสนุกเลย ฉันชอบใครเอ๋ย.........คือ....คุณอาซึนะ เนกิ เซ็ตซึนะ คุณหนูโคโนกะและมิยาซากิ (โนโดกะ) love..love..bua

#24 By kaubua (58.9.145.31) on 2007-02-11 14:06

ถูกต้องนะคร็าบ ปรกติอ.เคนแกลงอาทิตย์ละตอน ปรกติไม่เคยขาด แต่หลังๆสงสัยเริ่มตัน

#23 By No.47ลัทธิเซ็ตจัง+คุณหนู (58.8.180.109) on 2007-02-10 23:27

ขอบคุณที่แปลมาให้อ่านนะครับ

ปล จะลงสัปดาละตอน ถ้า อ เคน ไม่ไปเก็บข้อมูลใช่มั้ยครับ

#22 By 555 (218.186.11.4 /202.156.169.30) on 2007-02-10 21:33

โอ้ยเมื่อไหร่ เนกิมะ จะมาทั้งเรื่องน้า

#21 By nuclear (203.144.242.253 /192.168.2.21) on 2007-02-06 12:52

ช่วงนี้อ.เคนแกเหนื่อย+ตันมั้ง ก็ที่ผ่านมา(โดยเฉพาะแต่ก่อน) แก่เล่นลงทุกวันเลยมันก็ต้องมีบ้างแหละ

แต่อ.แกยิ่งวาดยิ่งโมเอะยังไงชอบกล หลังๆ เริ่มขายเนื้อเรื่องมากขึ้นแต่เซอร์วิศก็มากตาม

#20 By No.47ลัทธิเซ็ตจัง+คุณหนู (125.25.216.33) on 2007-02-04 22:38

ูเกบข้อมูลอีกและ

#19 By Son (124.120.205.216) on 2007-02-04 21:33

ขอมากไปรึเปล่าไม่รู้สิทธิ์ในการตอบขึ้นกับคุณยูกิ ผมยังขอ ให้แปลยัยศูนย์ต่อเลย ><

#18 By kowkow (58.9.160.103) on 2007-02-04 10:08

ขอบคุณมากครับสำหรับการแปล

ผมว่าน่าจะแปลว่า "จอมกลั่นแกล้ง" มากกว่า "จอมแก่นแกล้ง" นะ

#17 By AlexW (124.120.173.34) on 2007-02-04 09:02

โอ้ ลืมใส่ชื่ออีกแล้วเรา

หุๆ ทุกคนต่างก็น่ารักขึ้นกันทุกคนอะนะ

#16 By No.47ลัทธิเซ็ตจัง+คุณหนู (58.8.186.33) on 2007-02-04 02:27

ก็จริงนะหมู่นี้ยูเอะน่ารักขึ้นแต่เอาจริงๆแล้วทุกคนก็น่ารักขึ้นมากเลยนะ เช่นโนโดกะช่วงนี้ไม่เอาผมปิดหน้าแล้ว(มีความกล้ามากขึ้น)

ส่วนอาสึนะก็ยังไม่รุ้ใจตัวเองต่อไป(ฟังมา 2 ครั้งแล้วตอนช่วงเซ็ตสึนะฟังยังไงๆก็สรุปได้อย่างเดียวละนะ)

เซ็ตสึนะก็ยิ้มมากขึ้นหน่อย(แต่ก่อนตีหน้าซะแข็งเชียว)

#15 By wingaura (125.25.74.195) on 2007-02-04 01:18

หุๆ ถึงหลังๆอ.เคนจะหยุดบ่อยก็จิง แต่งานแก่ก็มีคุณภาพนี้ทุกครั้งนี่

ปล.ยูเอะกับอาสึนะน่ารักขึ้นแหะ

#14 By (58.8.186.33) on 2007-02-04 00:26

แล้วเรื่องที่โคโนถามคูเนลล่ะ???. . .

ฮนยะซังมาแล้วจะมาสารภาพอะไรเนี่ย

ต้องติดตาม ขอบคุณมากๆเลบ

#13 By Evanchan Tn MoDE CODE GEASS ManiA (58.9.110.142) on 2007-02-03 22:08

ใจจ้า

#12 By zatop (125.24.38.169) on 2007-02-03 21:26

ขอบคุณครับที่แปลให้อ่าน สารภาพเลยครับพอ raw ออกผมก็เข้ามาเช้คที่นี่ทุกวันเลยรอคนแปลให้อ่าน
ปล.อยากให้ท่าน ยูกิ แปล otome wa ต่อครับ ขอมากไปไหมนี่

#11 By อยากจะบินตามฝัน (58.8.187.174) on 2007-02-03 20:42

ไอ้ประโยคสุดท้ายนี่มันขัดใจจิงจิ้ง

#10 By EndEarth (58.8.34.239) on 2007-02-03 18:32

ว้าว ได้อ่านแปลแล้ว

เรื่องกลับมาสู่โหมดเดิมอีกแล้วสิ แต่ก้อชอบแบบนี้นะ ^^

รู้สึกช่วงหลังอ.เคนงดลงบ่อยนะ ไอเดียเริ่มตันแล้วล่ะสิ หึหึ

ปล.ท่านยูกิคร้าบ หน้า7ที่บอกว่าข้างรูปมิโซระอะ จิงๆต้องเป็นข้างรูปนัทสึมินะคับ

#9 By Set-Kung (58.9.146.140) on 2007-02-03 18:18

พากันสารภาพเลยหึหึ
มิโซระทำปายด้าย

#8 By ร้ากเซ็ตจัง (58.64.123.163) on 2007-02-03 17:20

มาซักที เมื่อไหร่จะมาที่165นะ

#7 By nuclear (58.8.76.151) on 2007-02-03 15:43

ไม่ได้อ่านตอนตสบายๆ ชวนอมยิ้มมากมายนานเหมือนกันนา ชอบจังวัน สงบๆ เหะเหะ

ปล.ยูเอะ น่ารักขึ้นด้วยเจ้ยยย(ก้อคนกะลังมีความรักนี่น้า)

#6 By Ejirou (125.25.147.95) on 2007-02-03 11:37

อ่านแล้วเวียนหัวหงะ

#5 By (58.8.36.97) on 2007-02-03 10:59

โนโดกะ น่าราก *เมื่อกี้กดผิด

#4 By ۞ RECCA۞ on 2007-02-03 10:52

โนวใ

#3 By ۞ RECCA۞ on 2007-02-03 10:51

ขอบคุณที่แปลให้ได้อ่านกันนะคร้าบบบบ
เป็นกำลังใจให้ต่อปายย

#2 By sk (124.121.45.130) on 2007-02-03 10:47

มาแว้วววววววววว T-T รออยู่นานแว้วววววววว

#1 By Yen (124.121.107.134) on 2007-02-03 10:47