Category :

Negima Chapter 164 with Thai Translation

posted on 03 Feb 2007 10:40 by yuki-kung in Negima

หน้าที่ 1

คำโปรย :ห้อง 3-A ที่ต่างปิดฉากการต่อสู้ของแต่ละคน รอบนี้ตัดฉากมาที่ใบหน้าที่ไร้การแต่งแต้มของมิโซระ
มิโซระ : เรียบร้อย **
แซคตี้ : มิโซระ มัวอุ้ยอ้ายอะไรอยู่คะเนี่ยเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่รึเปล่า รีบๆไปทำความสะอาดโบสถ์เสียทีสิคะ
แซคตี้ : สายแล้วนะคะ
มิโซระ : จึ๋ย
แซคตี้ : จึ๋ยอะไรของเธอ เดี๋ยวนี้ชักจะหละหลวมใหญ่แล้วนะคะ *เทอมแรกก็เรียบร้อยดีอยู่หรอก*
มิโซระ : ที่โรงเรียนฉันก็ยังคงเรียบร้อยเหมือนเดิมนะคะ



หน้าที่ 2

ชื่อตอน : จิตวิญญาณจอมแก่นแกล้ง
คำโปรย :เริ่มออกทะยานไปสู่อนาคตที่เจิดจรัส



หน้าที่ 3

เนกิ :สายแล้ว สายแล้ว *เดี๋ยวก็เข้าประชุมผู้สอนไม่ทันพอดี*
อาสึนะ :คิดถึงความรู้สึกแบบนี้อย่างบอกไม่ถูกเลยนะ
เซ็ตซึนะ :จริงด้วยสิ
โคโนกะ :ก็งานโรงเรียนมันเข้มข้นนี่นา **
โคโนกะ :เนกิคุง พยายามไม่ให้พวกเราได้ที่โหล่ของเทอมการศึกษาปลายด้วยนะ
เนกิ :เอ๊ะ
เนกิ :ครับ นั่นสินะ



หน้าที่ 4

เซ็ตซึนะ : ว่าไปแล้ว
นักเรียนหญิง : กรี๊ด ดูสิ ดูสิ ครูหนูน้อยนี่นา
นักเรียนหญิง : เจอแล้ว โชคดีจังเลย
นักเรียนชาย : น้องคนนั้นเป็นฮีโร่ยูนิทนี่นา
นักเรียนชาย : นี่ สองคนนั้นไงที่แสดงผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในงานประลองยุทธ
เซ็ตซึนะ : ดูเหมือนรอบๆข้างพวกเราจะเกรี๊ยวกร้าวยังไงไม่รู้สิคะ
โคโนกะ : เนอะ
นักข่าว : อรุณสวัสดิ์ เนกิคุง ขอคุยด้วยสักนิดได้ป่าว
นักข่าว : MNN ครับ
เนกิ :หวา
นักข่าว :ครูเนกิ
นักข่าว : เมื่อก่อนเธอก็เป็นที่กล่าวขวัญถึงในฐานะที่เป็นครูทั้งที่ยังเด็กแต่ตอนนี้กระแสความนิยมของเธอขึ้นแท่นไปแล้วเพราะงานประลองยุทธและมหกิจกรรมของงานโรงเรียนในครั้งนี้นะครับ
นักข่าว : ผมก็เลยอยากจะเก็บข้อมูลให้แน่นปึ้กเนื่องจากเธอเป็นผู้เข้าชิงตัวเต็งของ งานโรงเรียนมาโฮระ Of The Year ในปีนี้
เนกิ :เอ่อ คือว่า
นักข่าว :เนกิคุง ท่าทางที่เปี่ยมด้วยความพยายามของเธอเป็นที่นิยมในกลุ่มแม่บ้านอย่างมากเลยนะ ช่วยขึ้นหน้าปกนิตยสารให้ได้นะ
นักข่าว :มารับบทเป็นเด็กในภาพยนต์ของโรงเรียนที่มีกำหนดเปิดตัวในช่วงคริสมาสให้ได้นะ
เนกิ :ผมจะไปสายแล้วนะครับ
เซ็ตซึนะ : นะ นี่มัน
โคโนกะ : จากนี้ต่อไปท่าจะลำบากเหมือนกันนะ
ยูนะ : โอ๊ะ ดังใหญ่แล้วนะเนกิคุง
อากิระ : ก็สร้างผลงานเสียขนาดนั้น มันก็ช่วยไม่ได้นี่นา



หน้าที่ 5

ยูนะ : ถ้าเนกิคุงกลายเป็นคนดังไปแล้ว ก็อาจเป็นเด็กที่คนอย่างเราๆเข้าถึงตัวไม่ได้อีกก็เป็นได้นะ
อากิระ : วุ่นวายกันจริง
อาโกะ : ก็คนที่สร้างผลงานในงานโรงเรียนของทุกปีก็จะกลายเป็นคนดังของปีนั้นไปเลยนี่นา
มากิเอะ :ไม่ต้องห่วงหรอก *แค่เนกิคุงกลายเป็นคนดังขึ้นมา เค้าก็ไม่ลืมเพื่อนในชั้นเรียนหรอกน่า*
นักเรียนชาย :โอ๊ะ มาแล้วๆ ยูน่าคิด
นักเรียนชาย :แม่สาวปืนคู่
นักเรียนชาย :สาวๆที่อยู่ด้วยกันก็ใช่ย่อยนะ ตั้งแฟนคลับกันไหม
มิสะ : ว่าแล้วเชียว ยูนะก็มีกลุ่นแฟนๆแอบตามประกบแล้วเหมือนกันนะ
มาโดกะ :บอกเค้าดีไหม
มิสะ : เงียบไว้เถอะ *ยังไงเดี๋ยวก็เบื่อไปเองแหละ*
ซากุระโกะ : ถึงจะรู้เรื่องชาวบ้านเขาแต่เรื่องของตัวเองกลับไม่รู้อะไรซะเล้ย
มิโซระ : พวกเธอก็ด้วยแหละ
นักเรียนชาย : นั่นไง
นักเรียนชาย :อ๊ะ วงเดโคปิงรอกเก็ต
เนกิ :ทุกคน
เนกิ : อรุณสวัสดิ์ครับ
เพื่อนๆ :อรุณสวัสดิ์ค่า
จิซาเมะ : ไม่เปลี่ยนแปลงซะเล้ยยัยพวกนี้
ยูเอะ : ทุกคนร่าเริงสุดๆเลยนะคะ



หน้าที่ 6

เนกิ :ทุกคนไม่เปลี่ยนไปเลยนะครับ
อายากะ :พอได้เห็นหน้าครูเนกิความเหนื่อยล้ามันก็ปลิวหายไปเลยล่ะค่ะ
เนกิ :แต่ว่าเป็นเรื่องดีที่ไม่มีใครขาดเรียนเลยซักคนนะครับ
เนกิ :ถ้าอย่างนั้น หมายเลขที่...
เนกิ :เอ๋
ฟูกะ : นั่นสิ เจ้ารินไปแล้วนี่นา
อายากะ :อะไรกัน คุณเจ้าลาหยุดเหรอคะ
อายากะ : ถ้าบอกไว้ก่อนพวกเราก็จะไปส่งเธอที่สนามบินแล้วแท้ๆ
คู :ไม่ต้องห่วหรอก ยัยนั่นไม่ถนัดกับเรื่องแบบนี้น่ะ
คู :งานเลี้ยงอำลาก็เป็นที่น่าพอใจนี่นา ยัยนั่นก็พูดขอบคุณทุกคนอีกด้วย
ฮากาเสะ : อื้อ
ฮากาเสะ :ถึงแม้จะไปที่โน่นแล้ว
ฮากาเสะ :แต่คุณเจ้าก็ต้องเข้มแข็งอย่างแน่นอน



หน้าที่ 7

ยูนะ :จริงๆแล้วมันก็ไม่สมกับเป็นพวกเราหรอกนะที่จะมัวมานั่งซึมเศร้า
คาซึมิ :อื้อ เจ้ารินเองก็คงไม่อยากให้เป็นแบบนั้นสินะ
ฮารุนะ : งั้นก็หมายความว่า
ฮารุนะ : วันนี้เราก็มาจัดงานเลี้ยงฉลองการออกเดินทางของเจ้ารินให้สุดเหวี่ยงไปเลย
อาสึนะ : นี่ยังจะคึกครื้นกันอีกเหรอพวกเธอ
จิซาเมะ : พอกันที สลัดอารมณ์ของงานเทศกาลโรงเรียนทิ้งไปได้แล้ว
เนกิ :ฮะฮะฮะ
เนกิ :เอ
ข้างรูปนัตสึมิ : อย่าหยุดที่จะก้าวต่อไปนะ จงมุ่งไปข้างหน้า แล้วเธอก็จะสามารถได้ในสิ่งที่หมายปอง ไว้เจอกันใหม่นะ เจ้า
เนกิ :คุณเจ้า



หน้าที่ 8

มิโซระ : *โอ เนกิคุง สง่าผ่าเผยจังน๊า ไม่นึกเลยว่าจะอายุแค่ 10 ขวบ*
มิโซระ :*ที่แหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้านี่เธอกำลังคิดอะไรอยู่นะ*
มิโซระ : *การคลี่คลายเรื่องของเจ้านั้นเกือบทั้งหมดก็เป็นฝีมือของเด็กคนนี้ทั้งนั้น*
มิโซระ : *ยอดไปเลยนะ*
มิโซระ : *เอ๋ อาสึนะ กำลังโกรธอยู่เหรอ ทำไมล่ะ*
มิโซระ : *อืม ช่างมันเต๊อะ*
มิโซระ :*ว่าไปแล้ว เพื่อนซี้ของเนกิคุงเหรอ*
มิโซระ : *หืม คุณซากุระซากิ รอยยิ้มที่พึ่งพาได้สินะ* *ทุกคนก็ไ